การวางห้องพระหน้าบ้านหรือหลังบ้านนั้น ในตำราฮวงจุ้ยไม่ได้ระบุเอาไว้ชัดเจน เพียงแต่บอกว่า ตำแหน่งหน้าคือ “โชคลาภ” ตำแหน่งหลังคือ “บารมี”

และจากประสบการณ์กรณีที่วางตำแหน่งห้องพระติดกับห้องนอน จะต้องพิจารณาเรื่องการวางเตียงนอน เป็นประเด็นสำคัญ ตำแหน่งเตียงนอน ควรวางในลักษณะที่ขวางกับห้องพระ ห้ามวางเอาปลาย เตียงหันไปที่ห้องพระ เพราะคนนอนจะเอาเท้าหันไปที่ห้องพระ ซึ่งถือว่าไม่เคารพสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ไม่เป็นมงคลกับคนที่นอน  ส่วนกรณีที่เอาหัวเตียงไปที่ห้องพระ ต้องพิจารณาว่า ถ้าตำแหน่งขององค์พระหรือโต๊ะหมู่บูชาไม่ติดกับหัวเตียง ก็สามารถวางได้ แต่ถ้าติดกันจะถือว่าเสีย เพราะคนนอนจะได้รับอิทธิพลของธาตุไฟ ทำให้ปวดหัวได้ง่าย นอนไม่ค่อยหลับ

อีกข้อที่เมื่อพูดถึงห้องพระแล้วก็คือ พระเป็นของที่มีศิริมงคล มีพลานุภาพ จะไว้ที่ชั้นล่างหรือชั้นบนดี ซึ่งถ้าให้ดี ก็ควรไว้ที่ชั้นบน แต่เมื่อหลีกเลี่ยงไม่ได้ ต้องวางไว้ที่ชั้นล่าง ก็ควร ดูตำแหน่งให้ดี ในกรณีที่ไม่ได้เชิญผู้รู้ทางฮวงจุ้ยไปดู ให้ถือหลัก ห้องพระไม่ควรอยู่ใต้ห้องนอน ทั้งนี้เพื่อความเหมาะสม เพราะเราอาจทำอะไรไม่เหมาะสมบนห้องนอน รวมถึงไม่ควรนำหิ้งพระมาไว้ในห้องนอน ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ ก็ให้หาฉากหรือผนังเบามากั้น รวมถึงไม่ควรอยู่ใต้ห้องน้ำเด็ดขาดห้องพระควรมีระดับพื้นที่สูงกว่า หรืออย่างน้อยต้องไม่ต่ำกว่าห้องทั่วไปที่ชั้นล่าง ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ ให้ยกเป็นหิ้งพระขึ้นไป เพราะคนไม่ควรอยู่สูงกว่าพระห้องพระ ควรหลีกเลี่ยงจากห้องที่มีเสียงดัง เพราะพระหรือเราเองเวลาเข้าไปไหว้พระสวดมนต์ หรือนั่งสมาธิ ก็ต้องการความสงบ หลีกเลี่ยงทางสัญจร ที่เดินกันไปมาพลุกพล่าน อันนี้ตามความเหมาะสมนะครับ ถ้าหลีกเลี่ยงไม่ได้ เช่นห้องพระไปติดกับห้องนั่งเล่น ที่มีทีวีและเครื่องเสียง ก็พยายามไม่เปิดให้เสียงดังมากไป หรือในเวลาเข้าไปสวดมนต์ไหว้พระ ก็ควรให้ปิดทีวีหรือเครื่องเสียงเสียก่อนห้องพระ ให้วางพระพุทธรูป หรือรูปเคารพอื่นๆ พยายามให้หันไปทางทิศเหนือ หรือทิศตะวันออก ทิศตะวันออกเฉียงเหนือดังนี้  ผมไปตระเวนดูบ้านมามากมาย ส่วนใหญ่ก็มักจะวางห้องพระไว้ส่วนด้านหลังมากกว่าด้านหน้าของบ้าน ซึ่งเหตุผลก็คงเป็นเรื่องของความนิ่งสงบมากกว่า บริเวณหน้าบ้านค่อนข้างจะพลุกพล่าน แต่ถ้ามองตามหลักฮวงจุ้ย การวางห้องพระด้านหลังก็น่าจะเหมาะสมกว่า เพราะด้านหลัง แทนความหมายของ “บารมี” นอกจากนี้ ด้านหลังตามหลักชัยภูมิก็มีสภาพเป็น “หยิน” คือ นิ่ง (หน้าเป็นหยางที่เคลื่อนไหว) ก็จะเป็นชัยภูมิที่ถูกต้อง

บทความ อ. ตั้ม ศรีนเรศพยากรณ์